สนใจนำเรื่องสั้นของ ปูล่า จัดพิมพ์ ติดต่อ ที่ มีมี่ / Line : meomee

เมืองแห่งฟ้า



หลังฝนตก ฉันชอบมานั่งอยู่ที่นี่ เพื่อสูดกลิ่นจำปีที่ศาลาริมน้ำ คละเคล้ากับกลิ่นไอดิน มันทำให้ฉันหวนคิดถึงใครคนหนึ่งที่ เราเคยบอกว่ารักกัน...ใช่แล้วเขาคือรักแรกของฉัน แต่ด้วยเหตุผลจำเป็นของครอบครัว ทำให้เขาต้องจากไปยังดินแดนที่ผู้คนต่างกล่าวขาน วิลเลี่ยมได้จากไป เพื่อติดตามตามพ่อและแม่ย้ายถิ่นฐานไปอยู่ในเมือง ซึ่งนั่นก็ทำให้เขาเป็นหนุ่มเมืองกรุงไปโดยที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ตัว ณ ที่แห่งนั้น คนที่นี่เรียกว่า “เมืองแห่งฟ้า” เล่าลือกันว่า ที่นั่นจะทำให้คนเปลี่ยนแปลงไป เป็นเมืองที่เปลี่ยนคนหนึ่งเป็นอีกคนหนึ่ง จากที่เป็นคนจิตใจโหดร้ายก็จะกลายเป็นคนดี และคนที่ดีที่ไปอยู่ที่นั่นจะกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวและคิดถึงแต่ตนเอง
วันนั้นหลังฝนตก จากก่อนที่วิลเลี่ยมจะจากไป เราก็มานั่งคุยกันที่นี่ ฉันรู้สึกกังวลกับการจากไปของเขา และพูดถึงเรื่องราวที่ติดค้างในใจ เรื่องที่ผู้คนพูดถึงเมืองแห่งฟ้า
“เธออาจจะกลายเป็นอีกคนนะวิลเลี่ยม คนที่ฉันไม่รู้จัก คนที่ไม่รักฉันแล้ว ” ฉันพูดด้วยอารมณ์เหมือนละเมอ ตัดพ้อ แต่ก็รู้ลึก ๆ ว่าคงไม่อาจดึงรั้ง เพราะวิลเลี่ยมเองก็ไม่ได้เป็นคนที่ตัดสินใจกับการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้

“ฉันก็กลัวนะเดียน่า ว่าฉันอาจจะเปลี่ยนไป แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันมั่นใจแน่นอนว่าฉันจะไม่เปลี่ยนไป...” วิลเลี่ยมเชยคางของฉันขึ้นเพื่อสบตา เหมือนอยากจะให้ฉันดูว่าแววตาของเขานั้นมั่นใจกับ สิ่งที่เขากำลังจะพูดนั้นเป็นเรื่องจริง
“ฉันจะรักเธอ ตลอดไป.. รอฉันนะ.” เขาพูดแผ่วเบา แต่ดูหนักแน่นยิ่งนัก มันประทับลงไปในจิตใจของฉัน และฉันก็เชื่อว่าเขาหมายความว่าอย่างนั้น จริง ๆ เราสวมกอดกันเนิ่นนาน ปล่อยให้หัวใจล่องลอยไปตามกระแสน้ำ ที่พัดใจสองดวงให้มันไป ณ ดินแดนแสนไกล...
“นี่ก็ผ่านไป 5 ปีแล้วซินะ ที่ฉันไม่เจอเธอเลยวิลเลี่ยม เธอยังจำคำพูดของเธอได้มั้ย ที่บอกให้ฉันรอฉันเริ่มไม่แน่ใจกับคำพูดของเธอแล้ว การติดต่อของเราก็เริ่มขาดหายไป ซึ่งเธอให้เหตุผลถึงการงานที่รัดตัว ความเปลี่ยนแปลงทั้งหลาย ฉันเข้าใจนะที่เธอต้องสร้างตัว แต่หากเป็นแบบนี้ เธอไม่ได้ให้ความหวัง ไม่ได้ให้ความใส่ใจเลย แล้วฉันจะมั่นใจเธอได้อย่างไรกัน ที่ผู้คนพูดกันว่า คนที่ไปเมืองแห่งฟ้าจะต้องเปลี่ยนแปลง ก็ไม่เคยมีเหตุผลใด ๆ ที่มา หักล้างหรือ โต้แย้งได้เลย
ถึงแม้ว่าฉันจะรู้ว่าเธอเป็นอย่างไร แน่นอนว่า ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนดีมาตลอด แต่ก็อดหวั่นใจไม่ได้ว่า การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้มันจะทำให้เธอไม่ใช่คนแบบเดิมที่ฉันรู้จัก” ความคิดของฉันเริ่มฟุ้งซ่านอีกแล้ว เมื่อเวลาที่คิดเรื่องของเธอ กลิ่นของดอกจำปียังคงกรุ่นทำให้คิดถึงเรื่องอดีตได้ทุกที
“เดียน่า..” เสียงดังมาจากด้านหลังของฉัน และนั่นเป็นเสียงที่ฉันคุ้นเคย
“วิลเลี่ยม.. โอย เธอมาได้อย่างไรกันนี่” ฉันตื่นเต้นจนเสียง แทบจะตะโกน นั่นคือวิลเลี่ยม คนที่ฉันเฝ้ารอคอยมาตลอด
“ขับรถมาจ๊ะ ตอนนี้ฉันมีรถเป็นของตัวเองแล้วนะ เดียน่า “ วิลเลี่ยมบอกข่าวดี พร้อมยิ้มละมัย

“ดีจังเลย..” ฉันพูดได้แค่เท่านั้น ก็ต้องสะดุด เพราะเห็นใครอีกคนหนึ่งที่กำลังตรงมาที่ศาลา ดูเหมือนวิลเลี่ยมแทบไม่ผิดเพี้ยน เขาเดินมาพร้อมผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ที่แต่งตัวหรูหรา ทันสมัยตามแบบฉบับคนเมืองแห่งฟ้า เธอ เดินกระย่องกระแย่งดูทุลักทุเล ส้นสูงนี่ช่างไม่เข้ากับพื้นดินที่กำลังเปียกแฉะเลย ผู้ชายคนนั้น ต้องประคองตลอดเวลาเพื่อไม่ให้ล้มไปคลุกกับดินแฉะนั้น ส่วนฉันได้แต่มองดูวิลเลี่ยมที่ยืนต่อหน้าฉันตรงนี้ และ วิเลี่ยมอีกคน สลับไปมาอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง
“เดียน่า ฉันมีเรื่องจะเล่าให้เธอฟังเยอะแยะเลย “ วิลเลี่ยมมองหน้า และอมยิ้มเหมือนจะเอ็นดูกับสีหน้าของฉันที่ตอนนี้เบิกตาโพรงเพราะประหลาดใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น
“เล่าเลย วิลเลี่ยมฉันรอฟังเธออยู่” ฉันพูดระร่ำระลัก เพราะอยากรู้จริง ๆ ว่า เขาไปเจอน้องชายฝาแฝดที่เมืองแห่งฟ้าหรืออย่างไร
“ได้จ๊ะ ฉันจะเล่าให้ฟังเดี๋ยวนี้ เธอจะต้องประหลาดใจมาก ๆ แน่ เพราะ ผู้ชายคนนั้นคือคนที่ก่อเกิดในตัวของฉัน” วิลเลี่ยมกำลังจะบอกอะไรกัน ไม่ใช่น้องชายฝาแฝดหรอกหรือ ก่อเกิดในตัวของเขา นี่มันอะไรกัน
“ตอนแรกก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน แต่เสียงของเขาเริ่มชัดเจนจากข้างใน “ วิลเลี่ยมพูดอะไร ยิ่งพูดยิ่งงง ปกติแล้ว มนุษย์ต้องต้องเกิดจากการปฏิสนธิในครรภ์มารดาเท่านั้นมิใช่หรือ แต่นี่ฟังดูเหมือนว่า ผู้ชายคนนั้นเกิดมาจากวิลเลี่ยม
“ผู้ชายคนนั้นคือคนที่สอนให้ฉันเอาตัวรอดและใช้ชีวิตในเมืองแห่งฟ้า เดียน่า เธอรู้มั้ยฉันต้องเจอกับอะไรบ้าง มันน่ากลัวและเลวร้ายมาก การใช้ชีวิตในเมืองแห่งฟ้าไม่ได้ง่ายเลย แต่เราก็รอดมาได้เพราะความฉลาดของเขานั่นแหล่ะ “ คำพูดของวิลเลี่ยมทำให้ฉันอึ้ง นี่ถ้าไม่มีหลักฐานมายืนยันต่อหน้าต่อตาแบบนี้ ฉันคงจะว่าเขาเพ้อเจ้อแน่ ๆ
“เธอบอกว่าผู้ชายคนนั้นอยู่ข้างในของเธอมาก่อน แล้วตอนนี้เขามีชีวิต เป็นเธออีกคนงั้นหรือ “ฉันมองหน้าวิลเลี่ยม อยากให้เขายืนยันออกมา อยากได้ข้อความที่สรุปเรื่องโดยไว

“เหตุการณ์แบบนี้ ไม่ได้เกิดขึ้นง่าย ๆ เลยนะ กับคนที่เมืองแห่งฟ้า อาจเป็นเพราะว่า ฉันแตกต่างกับคนอื่น ที่รู้จักแยกแยะ รู้ว่าสิ่งไหนคือสิ่งที่ดี หรือไม่ดี เป็นสิ่งที่บริสุทธิ์ หรือ ว่ามันชั่วร้าย และ ฉันไม่ยอมให้สิ่งชั่วร้ายเข้ามาเป็นตัวของฉัน ฉันจำแนกตลอดเวลา ว่าสิ่งที่พบเจอคืออะไร” วิลเลี่ยมพยายามตั้งใจอธิบายกับสิ่งที่เกิดขึ้นให้ฉันฟัง

“และนั่นทำให้เกิดสิ่งมหัสจรรย์นี้ วิลเลี่ยมคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นได้ ออกมาจากตัวฉัน เมื่อเกิดเหตุการณ์ที่เลวร้าย เขาจะทำสิ่งใด ๆ เพื่อแก้ปัญหา และ ฉันก็ยังเป็นตัวฉัน คนที่รักเธอ... เดียน่า นี่อาจเป็นเพราะคำมั่นที่ฉันให้ไว้กับเธอ ว่าฉันจะรักเธอ ตลอดไป..” วิลเลี่ยมยิ้มอย่างภาคภูมิใจในความพิเศษของเขา

“ฉันยังไม่ค่อยเข้าใจมากนักน ะวิลเลี่ยม ฟังดูแล้ว มันประหลาดมากเลย พวกเธอใช้ชีวิตอยู่อย่างไร คนที่เมืองฟ้า ยอมรับได้หรือ มันไม่ใช่เรื่องปกติสำหรับที่นี่เลย “ ฉันโพล่งออกไป มีคำถามมากมายเกิดขึ้น แต่นึกคำถามไม่ออกเลย
“ฉันตัดสินใจอยู่นานเลยว่าจะบอกเธอดีมั้ย แต่เขาทำให้ฉันตัดสินใจได้ โดยที่เขาได้ทำให้ดู ด้วยการตัดสินใจบอก ซินดี้ แฟนของเขาถึงเรื่องที่เกิดขึ้น และซินดี้รักมากพอ ที่จะยอมรับได้ และบอกฉันว่าว่า ถ้าหากเธอ รักฉัน เธอก็จะยอมรับได้เช่นกัน” วิลเลี่ยมเหมือนจะยกแม่น้ำมาเพื่อจะบอกถึงสถานการณ์ที่เรากำลังเผชิญอยู่ ซึ่งดูเหมือนจะหนักหนา
“ยังไง...” ฉันถามกลับ จะมีอะไรที่น่ากลัวรอคอยอยู่ รอฟังว่าจะมีอะไรที่ตามมาอีก
“ วิลเลี่ยมอีกคนมีตัวตน มีเลือดเนื้อ แต่เขาไม่สามารถอยู่ได้โดยไม่มีฉัน ทุกสิ่งที่เป็นของเขา ก็คือของฉัน และทุกอย่างที่เป็นของฉัน ก็เป็นของเขา เราแค่ใช้ของใช้ และบัตรเครดิตร่วมกัน มีเพียงความรู้สึกของเราเท่านั้นที่แยกจากกัน “ วิลเลี่ยมเริ่มพูดถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
“และเมื่อมีคนที่เราไม่อยากให้คนอื่นรู้ เราก็สามารถรวมร่างกันเมื่อไหร่ก็ได้ แอนนาเธอคิดดูซิว่ามันดีแค่ไหน ที่เรามีเพื่อนช่วยคิด ช่วยทำตลอดเวลา ฉันไม่ต้องทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ “ เขาพยายามพูดให้ฉันเห็นดีด้วย
วิลเลี่ยมหยุดพูด เหมือนต้องการคำพูดอะไรซักอย่างจากฉัน และตอนนี้ของฉันเริ่มปะติดปะต่อกัน เริ่มชั่งน้ำหนัก กับสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันก้มหน้า และหันมองไปที่สายน้ำที่ไหลเอื่อย ปล่อยความคิดให้ล่องลอย แม้วิลเลี่ยมจะยืนยันว่าเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงไป แต่สำหรับฉันแล้ว เมืองแห่งฟ้านั้น ได้ทำให้ วิลเลี่ยมของฉันนั้นได้เปลี่ยนแปลงไปจริง ๆ ไม่ใช่เปลี่ยนแปลงความรักที่วิลเลี่ยมมีต่อฉัน แต่ได้เปลี่ยนแปลงบางสิ่งในตัวของเขา และ ดูเหมือนว่าตอนนี้ ฉันจะต้องกลายเป็นคนที่ตัดสินใจเรื่องของเราว่าจะดำเนินต่อไปอย่างไร ฉันจะสู้ฝ่าฟันไปกับวิลเลี่ยม หรือ ฉันจะ... ต้องจบเรื่องของเรา

เขียนโดย ปูล่า
22/3/2011

ดาวน์โหลดเรื่องสั้น เมืองแห่งฟ้า อ่านฟรี คลิก

0 comments:

Post a Comment