สนใจนำเรื่องสั้นของ ปูล่า จัดพิมพ์ ติดต่อ ที่ มีมี่ / Line : meomee

ตอนที่ 6 นี่หรือความรัก

เสียงรถเข้ามาจอดที่หน้าบ้านเช่า แต่เนลก็ไม่ลุกขึ้นดู เพราะจำได้ว่า เสียงนั้น คือเสียงรถของไมค์ เสียงลั่นกุญแจหน้าบ้าน ไขประตูเข้ามาที่ประตูด้านใน เดินขึ้นบรรได เธอได้ยินชัดเจน เพราะบริเวณข้างบ้านก็เงียบ สงบ เพราะส่วนใหญ่ก็คงไปทานงานกันหมด เนลก็ไม่เคยคิดเลยว่า อยู่บ้านเวลากลางวันมันจะเงียบสงัดขนาดนี้ เพราะเธอไม่เคยอยู่บ้านเลยตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี่ รังรักของเธอและไมค์
“ก๊อก ก๊อก ที่รัก ผมมาแล้วครับ” เสียงเคาะประตู พร้อมกับสำเนียง นุ่มหู พูดด้วยความห่วงใย
เนลยังคงนอนนิ่ง ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่าไงรดี จะเกรี้ยวกราด ว่ากล่าว หรือ จะพูดด้วยสติ ดี ยิ่งคิดน้ำตาก็ยิ่งไหลทั้งที่ยังหลับตา ลมหายใจอุ่น ๆ และ จมูกเย็น ๆ ก็มาสัมผัสที่แก้มของเนล

“โธ่ ที่รัก ตัวคุณร้อนมากเลย ให้ผมพาคุณไปโรงพยาบาลนะครับ” เสียงไมค์เว้าวอน เห็นเนลนอนจมกับเตียงแบบนี้ หัวใจเค้าแทบตกลงมาที่ตาตุ่ม
“ฉันไม่ไปค่ะ เดี๋ยวก็หาย “ เนลพูดทั้งยังหลับตา ได้ยินเสียงเนล ไมค์ค่อยโล่งใจ แต่ก็แปลกใจในท่าทีของคนรักที่ดูเย็นชา หรืออาจจะเพราะพิษไข้ ที่ทำให้เนลดูเหินห่างกับเค้าแบบนี้

“ งั้นคุณก็ทานอะไรหน่อยนะครับ ผมซื้อโจ๊กมาฝาก เจ้านี้อร่อยมาก” พูดจบไมค์ก็ลุกจากเตียง เพื่อเอาถุงโจ๊กไปใส่ถ้อย ที่ครัวด้านล่าง
เมื่อไมค์มาถึงบ้าน แล้วเนลก็โล่งใจ ผู้ชายคนนี้หน่ะหรือที่จะไปมีผู้หญิงอื่นได้ ดูเค้าช่างห่วงใยใส่ใจเธอขนาดนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งใจอ่อน แต่อย่างไรก็คงต้องถามไมค์ให้รู้ ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันแน่ ถึงได้มาอ้างสิทธิ และไมค์มีสัมพันธ์กับผู้หญิงคนนั้นจริงหรือไม่
เนลลุกขึ้นล้างหน้าล้างตา เพื่อที่จะคุยกับไมค์ ไม่อยากรั้งเวลาไมค์มากเพราะรู้ว่าไมค์ก็ห่วงงานที่เค้าทำแค่ไหน ไมค์ขยันทำงาน เพื่อพยายามที่จะสร้างครอบครัว โดยไม่อยากที่จะรบกวนทางบ้าน เพื่อจะพิสูจน์ตัวเองว่าเค้าสามารถเลี้ยงดูเนลได้ สามารถช่วยกันเพื่อสร้างครอบครัวของทั้งสองคนให้อบอุ่นและแข็งแรง เป็นสิ่งที่ไมค์พยายามพูดมาตลอด แต่ถึงวันนี้ไมค์ก็ยังไม่เคยพาเธอไปพบคุณแม่ของไมค์เลย ไม่เคยรู้ว่าคุณแม่ของไมค์อยู่ที่ไหนทำอะไร ไมค์ให้เหตุผลว่า เพราะว่าครอบครัวของไมค์พึ่งเสียคุณพ่อไป คุณแม่ไม่พยายามเปิดรับอะไรใหม่ ๆ ให้รอไปซักพักก่อน และทุกคืนไมค์ก็ต้องกลับไปนอนที่บ้าน เป็นเพื่อนคุณแม่

“มาแล้วครับ โจ๊กอุ่น ๆ สำหรับสุดที่รักของผม” ไมค์พยายามเอาอกเอาใจ

“ฉันอยากไปนั่งทานข้างล่างค่ะ “ เนลอยากเปลี่ยนสถานที่คุยเพราะไม่อยากให้พื้นที่ที่เธอคุ้นเคยทำให้เธอต้องเผลอพูดอะไรตามใจออกไป มันจะไม่เป็นการยุติธรรมกับไมค์

“ตามเจ้าหญิง บัญชา” พร้อมประคอง แทบจะอุ้ม เนลลงบรรได ไมค์มักจะมีคำพูดน่ารักแบบนี้เสมอ ทำเนลใจอ่อนยวบ ไม่อยากคิดเลยว่าถ้าหากการพูดครั้งนี้จะทำให้เราสองคนต้องแตกหัก แต่การที่มีความรักอยู่บนความไม่เชื่อใจ มันก็คงจะยิ่งทุกข์ทรมาน ยังไงก็ต้องพูดวันนี้

“ตี๊ด ๆ ๆ “ เสียงโทรศัพท์ดังเข้ามาในมือถือของไมค์ สองสามครั้ง ทำให้ความคิดของเนลหยุดชะงัก คำพูดที่กำลังจะเอ่ยถาม

“ครับ ครับ เดี๋ยว บ่ายโมงครึ่งถึงที่ทำงานเลยครับ” เสียงไมค์ตอบกลับในโทรศัพ์พอเดาได้ว่าที่ทำงานโทรตาม
“เนลครับ เย็นนี้ผมคงไม่ได้มาหาคุณนะ เพราะคุณแม่ท่านให้ช่วยขับรถไปส่งท่านทานข้าวกับเพื่อน ไว้พรุ่งนี้เช้าผมจะแวะมา พร้อมอาหารเช้านะครับ “ พูดจบไมค์ก็จูบที่หน้าผากของเนล แล้วก็สบตาเนิ่นนาน และก็เดินออกไปโดยไม่สนว่าเนลจะพูดตอบว่าอะไรหรือไม่ เนลเจ็บใจตัวเองที่ต้องมนต์สะกดของไมค์เข้าอีกแล้ว ยามที่ไมค์จ้องตา เธอไม่เคยที่จะขยับเขยื้อนไปไหนได้เลย แม้แต่จะพูดเอ่ยคำไดก็ยังติดอยู่ในลำคอ

โกรธตัวเองที่มัวแต่ทำตัวเป็นนางเอก สงบนิ่ง ไม่ถามตั้งแต่ครั้งแรก ที่เจอหน้าไมค์ แล้วนี่ จะได้มีโอกาสถามไมค์ได้เมื่อไหร่กัน

0 comments:

Post a Comment