สนใจนำเรื่องสั้นของ ปูล่า จัดพิมพ์ ติดต่อ ที่ มีมี่ / Line : meomee

นี่หรือความรัก ตอนที่ 4

เสียงปี๊บ ปี๊บดังเหมือนมีข้อความเข้ามา จากโทรศัพท์ มือถือของเนล ทำให้เธอต้องตื่นจากหลับไหล ทั้งที่รู้สึกว่าได้นอนเมื่อตะกี้นี้เอง เหลือบไปมองนาฬิกาข้างหัวมันเป็นเวลา 10 โมงเช้า นี่เราตื่นสายขนาดนี้เลยหรอ อาจเป็นเพราะว่าเมื่อคืนจิตใจสับสนวุ่นวาย กับเหตุการณ์ที่ผ่านมา ความคิดค่อยลำดับเข้ามา ว่าทำไม ป่านนี้เธอยังอยู่บนที่นอน เมื่อตั้งสติได้แล้ว ก็ลุกออกจากที่นอนเพื่อทำความสะอาดร่างกาย เพื่อที่จะไปทำงานตามหน้าที่ที่รับผิดชอบ

นี่เป็นครั้งแรกในรอบปีที่เนลต้องไปทำงานสาย เหลือบตามองเห็นแปลงสีฟันของไมค์ ที่วางอยู่ในแก้วน้ำตาก็พาลจะไหล นี่หรือ พิษรักแห่งความไม่ไว้วางใจ ช่างทำเนลให้น้ำตานองหน้าอยู่ตลอดเวลา เนลยืนนิ่งมองหน้าตัวเองในกระจกที่ยังไม่ได้แต่งหน้า ตายังบวม ตาสีขาวกลายเป็นสีแดง นี่เราจะไปทำงานในสภาพแบบนี้ได้อย่างไร ถ้าแต่งหน้าแล้วมันจะสามารถปกปิดร่องรอยแห่งความบอบช้ำได้พอหรือป่าว

ถ้าไม่มีเสียงโทรศัทพ์ ด้านนอก เนลก็คงยังไม่ตื่นจากความคิดของตัวเอง ดูเหมือนว่า อะไรต่อมิ อะไรก็มารุมเร้าเธออยูคนเดียว เดินไม่กี่ก้าวเนลก็ถึงโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างเตียง มองที่หน้าจอเป็นชื่อของไมค์

“ฮัลโหล” เสียงที่พยายามไม่ให้สั่น ตอบรับโทรศัพท์อย่างยากเย็น

“ ที่รัก ถึงที่ทำงานแล้วใช่มั้ยครับ “ เสียงไมค์ถามมาเหมือนเป็นปกติของวัน ที่โทรมาถามสารทุกข์สุขดิบตามประสาคนที่รักกัน น้ำเสียงของไมค์ไม่มีอะไรผิดปกติ หรือเพราะว่าไมค์ไม่ได้รู้เรื่องที่เกิดเมื่อวานนี้ แล้วไมค์จะปิดบังเรื่องนี้กับเราไปจนถึงเมื่อไหร่

“ยังค่ะ วันนี้ฉันรู้สึกไม่สบาย ยังอยู่ที่บ้าน คุณหล่ะคะ อยู่ที่ไหน “ เนลถามและเงี่ยหูฟังว่า ว่าไมค์จะตอบว่าอยู่ที่ไหน และฟังบรรยากาศรอบข้างว่าตรงกันหรือไม่ ให้ตายซิ นี่ฉันกลายเป็นคนช่างจับผิดตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เนลคิด

“ ที่รักคุณเป็นอะไร ไม่สบายมากมั้ย เดี๋ยวผมจะขับรถหานะ “ ไมค์ถามกลับอย่างรวดเร็ว เพราะ เป็นห่วงเนลจริง ๆ ซึ่งก็รู้ว่าเนลไม่ค่อยป่วยไม่ค่อยเป็นอะไร เมื่อคืนเค้าน่าจะโทรหาเนลคงจะรู้ไวกว่านี้ ว่าเนลไม่สบาย

“ไม่เป็นอะไรมากค่ะ รู้สึกปวดหัวนิดหน่อย เดี๋ยวจากวางสายกับคุณ ฉันจะโทรไปลางาน ทานยาแล้วก็นอนพัก ไม่ต้องห่วง ฉันดูแลตัวเองได้” เนลตอบกลับมาลงท้ายด้วยความรู้สึกสาระพัด ทั้งน้อยใจ ตัดพ้อ ชิงชัง พยายามจะไม่ใยดี

“ ไม่ให้ เป็นห่วงได้ไงหล่ะครับ คุณเป็นแฟนผมนะ เดี๋ยวเที่ยงผมจะเข้าไปหาคุณ ไม่ทำแล้วงาน จะซื้ออาหารเข้าไปให้ ไปอยู่ดูแลคุณนะครับ ที่รัก “ ไมค์รีบตอบกลับมาด้วย ความห่วงใย โดยไม่รู้ถึงความหมายโดยนัยที่เนลได้พูดออกมาเลย เค้ายังคงมีอาการปกติที่ รักใคร่ และห่วงใยเนล

“ค่ะ “ เนลตอบสั้น ๆ อยากให้การสนทนาจบโดยเร็ว ก่อนที่น้ำตาจะร่วงเผาะลงมา ให้ไมค์จับได้ ดีเหมือนกัน ที่ไมค์จะมาหา จะได้สอบถามให้รู้เรื่อง เธออยากรู้ว่าไมค์จะตอบว่าอย่างไร น้ำเสียงในโทรศัพท์ กับ การที่ได้เห็นไมค์พูด มันจะทำให้อะไรมันแน่นอน และกระจ่างมากขึ้น

0 comments:

Post a Comment